cierpieć

cierpieć (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑], AS: [ćerpʹi ̯ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

czasownik

(1.1) odczuwać ból fizyczny lub psychiczny

(1.2) ubolewać z powodu czegoś

(1.3) przest. przestarzałe, przestarzały znosić, tolerować kogoś lub coś

(1.4) nie cierpieć: nienawidzić, nie znosić

odmiana:

cierpi|eć, koniugacja VIIa; aspekt dokonany: wycierpieć

przykłady:

(1.1) Moja mama ma raka i bardzo cierpi.

(1.2) Bardzo cierpię z powodu śmierci męża.

(1.3) Będziesz li, Panie, cierpiał nierządnicę w pałacu własnym?

(1.4) Nie cierpię wstawać w poniedziałki do pracy.

składnia:

(1.3) + B. biernik

(1.4) + D. dopełniacz, + bezokol.

kolokacje:

(1.1-2) niewinnie cierpieć

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik cierpiętnik m rodzaj męski, cierpienie, cierpiący

przym. przymiotnik cierpiący

związki frazeologiczne:

(1.4) nie cierpieć zwłoki

etymologia:

(1.4) z używanego dawniej znaczenia (1.3)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) suffer; (1.3) endure
• arabski: (1.1) تألم
• chorwacki: (1.1) patiti, trpiti
• duński: (1.1) lide
• esperanto: (1.1) suferi
• francuski: (1.1) souffrir
• hiszpański: (1.1) sufrir
• interlingua: (1.1) patir; (1.3) indurar
• niemiecki: (1.1) leiden
• norweski (bokmål): lide
• nowogrecki: (1.1) πονώ, ζω
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1) ; (1.4) nie cierpieć:
• rosyjski: (1.1-2) страдать; (1.3-4) терпеть
• slovio: (1.1) terpit (терпит), stradat (страдат)
• słowacki: (1.1) trpieť
• szwedzki: (1.1) lida
• tajski: (1.1) ทนทรมาน, ทุกข์; (1.2) ทุกข์ร้อน; (1.3) กรำ; (1.4) เกลียดชัง
• wilamowski: (1.1) łajda
• włoski: (1.1) soffrire

źródła: