brama

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Brama

brama (język polski)[edytuj]

brama (1.1)
brama (1.1)
brama (1.2)
brama (1.3)
brama (1.4)
brama (1.5)
brama (1.9)
wymowa:
IPA[ˈbrãma], AS[brãma], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) archit. ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu; zob. też brama w Wikipedii
(1.2) hist. wojsk. ufortyfikowany wjazd lub wejście do twierdzy lub miasta
(1.3) archit. budowla wznoszona na cześć zwycięskiego wodza dla triumfalnego wjazdu wojsk
(1.4) symboliczna budowla zaznaczająca wjazd do czegoś
(1.5) archit. rel. charakterystyczna japońska budowla o symbolicznym, mistycznym znaczeniu; zob. też Torii w Wikipedii
(1.6) geogr. kraina stanowiąca przejście między pasmami górskimi
(1.7) książk. coś, co daje w przyszłości możliwość osiągnięcia tego, co lepsze i bardziej pożądane[1]
(1.8) st.pol. ozdoba noszona przez kobiety na ręce lub nodze[2]
(1.9) icht. Brama brama[3], gatunek ryby z rodziny bramowatych; zob. też brama (rodzaj) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-9)
przykłady:
(1.1) Samochód-pułapka z półtonowym materiałem wybuchowym eksplodował przed bramą głównej siedziby władz koalicji[4].
składnia:
kolokacje:
(1.1) brama żelazna / cmentarna / wjazdowaotworzyć / zamknąć bramę
(1.2) brama miejska
(1.6) Brama MorawskaBrama LubawskaBrama Krakowska
(1.7) brama do kariery / do raju / do szczęścia / do wolności
synonimy:
(1.3) łuk triumfalny
(1.5) torii
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wjazd
hiponimy:
(1.1) bramka, wrota
holonimy:
(1.1) ogrodzenie
meronimy:
(1.1) skrzydło
wyrazy pokrewne:
(1.1-7)
rzecz. bramkarz m, bramkarka ż
zdrobn. bramka ż
przym. bramowy, bramny
(1.9)
rzecz. bramowate nmos
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-4) od czes. brána[5], a to od prasł. *borna[6]
przejście zębowego n w wargowe m w wyniku upodobnienia do wargowego b
rodzimym odpowiednikiem jest pol. brona; zob. tamże
uwagi:
(1.1) zobacz też: publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „brama i klatka” w: Poradnia językowa PWN.
zobacz też: bramadrzwifurtafurtkawrota
zob. też brama (ujednoznacznienie) w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło brama w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 127.
  3. Hasło Brama brama w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  4. Fakt, nr 01.19 (15), Warszawa, 2004 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Hasło brama w: Witold Mańczak, Polski słownik etymologiczny, s. 11, Kraków, Polska Akademia Umiejętności, 2017, ISBN 978-83-7676-265-4.
  6. Hasło borna 2. w: Słownik prasłowiański, red. Franciszek Sławski, t. I, s. 324 i 325, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1974-2001, ISBN 83-04-00464-X.

brama (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbra.ma]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ryczenie, huczenie, wrzeszczenie
(1.2) cieczka, ruja (szczególnie łań)[1]

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od bramar
(2.2) 2. os. lp () trybu rozkazującego (imperativo) od bramar
odmiana:
(1) lm bramas
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bramido
(1.2) berrea, celo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. bramar
przym. bramante, bramador
rzecz. bramido m, bramadera ż, bramadero m, bramador m, bramadora ż, bramante m, bramuras ż lm
związki frazeologiczne:
etymologia:
hiszp. bramar
uwagi:
źródła:
  1. Stanisław Wawrzkowicz, Kazimierz Hiszpański, Podręczny słownik hiszpańsko-polski, s. 122, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1993, ISBN 83-214-0925-3.

brama (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hutn. kęsisko płaskie[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Fałszywi przyjaciele
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 47, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.