sukno

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sukno (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈsuknɔ], AS[sukno] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gęsta, zgrzebna tkanina wełniana; zob. też sukno w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. suknia ż, sukienka ż, sukiennice nmos, sukiennik mos
przym. sukienny, sukienniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *sukъno, rzeczownik utworzony od czasownika prasł. *sukatiskręcać, nawijać nici (por. st.pol. sukaćskręcać razem kilka nitek) < praindoeur. *seu̯-k- od pierwiastka praindoeur. *seu̯- / *su-giąć, zginać, obracać, skręcać[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 586, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006, ISBN 83-08-03648-1.