nosić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

nosić (język polski)[edytuj]

oni noszą (1.1) worki
one noszą (1.2) czerwone stroje
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈnɔɕiʨ̑], AS[nośić], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk.  brak)

(1.1) fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu
(1.2) o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie

czasownik zwrotny niedokonany nosić się (dk.  brak)

(2.1) ubierać się w jakiś sposób
(2.2) być noszonym (1.2) jako ubranie
(2.3) poruszać się, zachowywać się w jakiś sposób
(2.4) dążyć do czegoś
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIa
(2.1-4) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Bagażowy cały dzień nosi ciężkie walizki.
(1.2) Zuzanna od dziecka nosi okulary.
(2.1) Nosił się z cudzoziemska, który strój z podróży odbywanych wraz z Bogusławem przywiózł […] [1]
(2.2) Ten płaszcz dobrze się nosi.
(2.3) Latem nosił się zając zamaszyściebrakło mu tylko, że tak powiem, fajki w zębach i czapki na ucho.[2]
(2.4) Wyznawał teraz koledze, tam w Krakowie nosił się z myślą o samobójstwie.[3]
składnia:
(1) nosić + B. 
kolokacje:
(2.4) nosić się z zamiarem / z myślą
synonimy:
antonimy:
(1.1) upuszczać
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  nosze nm.-os. , nosiciel m , donosiciel m , donoszenie n , noszenie n , przynoszenie n , wynoszenie n , nios mrz , podniesienie n , nośnik mrz , nosiłki nm.-os. 
czas.  znosić, wznosić, nieść ndk. , przenosić ndk. , unosić ndk. , donieść dk. 
przym.  donośny
związki frazeologiczne:
nosić kogoś na rękachnosić żal w sercunosić się z czymś jak paw z ogonemnosił wilk razy kilka, ponieśli i wilka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. H. Sienkiewicz: Potop
  2. A. Dygasiński: Zając
  3. S. Żeromski: Wiatr od morza