furtka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

furtka (język polski)[edytuj]

furtka (1.2)
wymowa:
IPA[ˈfurtka], AS[furtka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: furta
(1.2) mała furta, jednoskrzydłowe wejście, np. na ogrodzony teren
(1.3) przen. zapasowe wyjście z jakiejś sytuacji, zostawione na kłopoty
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) bramka
(1.3) plan B
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. furta ż, furtian m, furtianka ż
przym. furtowy, furtkowy
związki frazeologiczne:
ciasna furtka do nieba
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: