furta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Furta

furta (język polski)[edytuj]

furta (1.1)
furta (1.3)
wymowa:
IPA[ˈfurta], AS[furta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ciężkie, jednoskrzydłowe drzwi, np. w murze
(1.2) główne wejście do klauzury klasztornej
(1.3) żegl. wrota w kadłubie statku typu Ro-Ro; zob. też furta (statek wodny) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) otwierać / otworzyć / zamykać / zamknąć furtę • klucz od furty
(1.2) otwierać / otworzyć / zamykać / zamknąć furtę • przekroczyć furtę
(1.3) otwierać / otworzyć / zamykać / zamknąć furtę • furta dziobowa / rufowa / burtowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) drzwi
(1.2) wejście
(1.3) wrota
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. furtian m, furtianka ż
zdrobn. furtka ż, furteczka ż
przym. furtowy, furtkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) niem.[1]
uwagi:
zob. też furta w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 136.