wąż

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: wāzWąż

wąż (język polski)[edytuj]

wąż (1.1)
wąż (3.1)
wymowa:
lp wymowa ?/i, IPA[vɔ̃w̃ʃ], AS[võũ̯š], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.asynch. ą ; lm wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. przedstawiciel grupy beznogich gadów o podłużnym ciele; zob. też węże w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przen. ktoś podły i podstępny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(3.1) giętka rura do transportu wody
(3.2) przen. coś migającego, poruszającego się zygzakiem
(3.3) przen. długa i wąska kolumna osób, pojazdów
(3.4) przen. coś lub ślad po czymś przypominający węża (1.1)
odmiana:
(1.1)[1]
(2.1)[1]
(3.1-4)[1]
przykłady:
(1.1) Nie wszystkie węże jadowite.
(2.1) Węża wyhodowałem na własnej piersi!
(3.1) Wieczorem podlej wężem ogródek.
składnia:
kolokacje:
(1.1) jadowity wąż • wąż dusicielzaklinacz węży
(3.1) wąż strażacki / gumowy / ogrodowy
synonimy:
(3.1) szlauch
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wężymord m, wężowidło n, wężydło n
zdrobn. wężyk m
przym. wężowy
przysł. wężowo
związki frazeologiczne:
mieć węża w kieszeni
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Płazy i gady
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 hasło wąż w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.