tęcza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

tęcza (język polski)[edytuj]

tęcza (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈtɛ̃n͇ʧ̑a], AS[tṇča], zjawiska fonetyczne: udziąs. nazal. asynch. ę  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła; zob.  też tęcza w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na niebie pojawiła się tęcza.
(1.1) W wyobraźni wielu ludów tęcza symbolizuje rozmaitego rodzaju więzi między niebem a ziemią, bogami a ludźmi[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) kolory / łuk / pas tęczy
synonimy:
(1.1) pijawa
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zjawisko atmosferyczne
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  tęczówka f , tęczowanie n 
czas.  tęczować ndk. 
przym.  tęczowy, tęczówkowy
przysł.  tęczowo; przest.  tęczowie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od staro-cerkiewno-słowiańskiego „тѫча” (tǫča) → ulewny deszcz, zamieć, ale w języku rosyjskim, gdzie przeszła w „туча” (tuča) → chmura, ulewa, deszcz; pierwotnym znaczeniem było prawdopodobnie „chmura deszczowa, zwiastująca burzę”[2]; zauważalne pokrewieństwo z serbskim „ту̏ча” i słoweńskim „tȯ́ča” (grad), górnołużyckim „tučel” i dolnołużyckim „tuca” (tęcza)[3].
uwagi:
zob.  też tęcza w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło tęcza w: Władysław Kopaliński, Słownik symboli, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1990, ISBN 83-214-0746-3.
  2. Zbigniew Gołąb O pochodzeniu Słowian w świetle faktów językowych, Kraków 2004, s. 153, ISBN 83-242-0528-4.
  3. hasło туча w rosyjskim Wikisłowniku