pyra

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pyra (język polski)[edytuj]

Pomnik Pyry w Poznaniu (1.1)
wymowa:
IPA[ˈpɨra], AS[pyra]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg. pozn. [1] reg. łódz. [2] ziemniak
(1.2) lekcew.  mieszkaniec Poznania
(1.3) reg. łódz. [2] miłośnik ziemniaków
odmiana:
lp  pyr|a, ~y, ~ze, ~ę, ~ą, ~ze, ~o; lm  pyr|y, ~ / ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
(1.1) A ty pierduśnico nie blubraj mi tu, ino fyraj do składu po pyry na ajntopf!A ty, plotkaro, nie gadaj tu o głupotach, ale biegnij szybko do sklepu po ziemniaki na danie jednogarnkowe.
(1.2) Pan młody z Poznania, to się na wesele tych pyrów najechało.
(1.3) Z mojego teścia to straszna pyra jest. Mięsa może nie jeść, ale kartofle do obiadu zawsze muszą być.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pyry z gzikiempyry deptane
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pyrczanka, pyrkarz, pyrkorz
forma XVIII-wieczna perka
zdrobn.  pyreczka, pyrka, pyruszka
przym.  pyrczany, pyrczanny
związki frazeologiczne:
idź w pyrypatrzeć jak byk na pyręskocz mi w pyry
etymologia:
etymologia niejasna, hipotetyczny związek z Peru, skąd pochodzą ziemniaki[3]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ziemniak
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: poznaniak
źródła:
  1. hasło pyra w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, Łódź, WUŁ, 2007, ISBN 978-83-75-25095-4.
  3. Atlas językowy kaszubszczyzny i dialektów sąsiednich, opracowany przez Zespół Zakładu Słowianoznawstwa PAN pod kierunkiem Zdzisława Stiebera i Hanny Popowskiej-Taborskiej, t. 1-15, Wrocław 1964-1978.