głupota

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

głupota (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɡwuˈpɔta], AS[gu̯upota] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia
(1.2) wypowiedź, zachowanie, czyn pozbawiony sensu
odmiana:
(1.1) [1]
(1.2)
przykłady:
(1.1) Najbardziej rozpowszechnione we wszechświecie wodór i głupota.
(1.2) Przestań już opowiadać te głupoty! Nikt ci nie wierzy!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) bzdura, nonsens, brednia, idiotyzm
antonimy:
(1.1) mądrość, inteligencja
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. : głupi
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.