konstrukcja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] konstrukcja (język polski)
wymowa: IPA: /kɔn'strukʦja/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) układ elementów, sposób ich powiązania
- (1.2) proces budowania, konstruowania
- (1.3) mat. metoda wykreślania figur geometrycznych określonym sposobem, określonymi przyrządami
odmiana:
przykłady:
- (1.2) Trzeba zrobić jakąś konstrukcje tego budynku.
- (1.3) "Drogie dzieci, zróbcie konstrukcyjnie sześciobok foremny."
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. konstruować; przym. konstrukcyjny; przysł. konstrukcyjnie; rzecz. konstruktor, konstruowanie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.2) construction
- francuski: (1.2) construction
- niemiecki: (1.1-3) Konstruktion f
- rosyjski: (1.1) констру́кция f
- włoski: (1.1-2) costruzione f, ossatura f
