obojętny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] obojętny (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś
- (1.2) taki, który nie wzbudza zainteresowania, nie jest ciekawy
- (1.3) taki, który nie ma cech charakterystycznych; nie jest charakterystyczny, wyjątkowy
- (1.4) chem. taki, który nie ma właściwości zasadowych i kwasowych; taki, który nie tworzy związków chemicznych
- (1.5) fiz. taki, który nie ma ładunku elektrycznego
odmiana: lp obojętna f, obojętne n przykłady:
- (1.1)
- (1.2) Jej fochy są mi zupełnie obojętne.
- (1.3) Dzisiejsza kolacja była obojętna w smaku.
- (1.4)
- (1.5)
składnia:
kolokacje: (1.1) ~e spojrzenie
synonimy: (1.1) indyferentny; (1.2) błahy, nieistotny; (1.3) zwyczajny, przeciętny, neutralny
antonimy: (1.2) nudny; (1.3) szczególny, wyjątkowy
wyrazy pokrewne: przysł. obojętnie, czas. obojętnieć, zobojętnieć, zobojętniać, rzecz. zobojętnienie, obojętność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- włoski: (1.1) indifferente
