obojętny

obojętny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ], AS: [oboi ̯ẽntny], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś

(1.2) taki, który nie wzbudza zainteresowania, nie jest ciekawy

(1.3) taki, który nie ma cech charakterystycznych; nie jest charakterystyczny, wyjątkowy

(1.4) chem. chemia, chemiczny taki, który nie ma właściwości zasadowych i kwasowych; taki, który nie tworzy związków chemicznych

(1.5) fiz. fizyka taki, który nie ma ładunku elektrycznego

odmiana:

(1.1-5)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	obojętny		obojętna	obojętne	obojętni	obojętne
dopełniacz	obojętnego		obojętnej	obojętnego	obojętnych
celownik	obojętnemu		obojętnej	obojętnemu	obojętnym
biernik	obojętnego	obojętny	obojętną	obojętne	obojętnych	obojętne
narzędnik	obojętnym		obojętną	obojętnym	obojętnymi
miejscownik	obojętnym		obojętnej	obojętnym	obojętnych
wołacz	obojętny		obojętna	obojętne	obojętni	obojętne

przykłady:

(1.2) Jej fochy są mi zupełnie obojętne.

(1.3) Dzisiejsza kolacja była obojętna w smaku.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~e spojrzenie

synonimy:

(1.1) indyferentny

(1.2) błahy, nieistotny

(1.3) zwyczajny, przeciętny, neutralny

antonimy:

(1.2) nudny

(1.3) szczególny, wyjątkowy

wyrazy pokrewne:

przysł. przysłówek obojętnie

czas. czasownik obojętnieć, zobojętnieć, zobojętniać

rzecz. rzeczownik zobojętnienie, obojętność

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) indifferent
• hawajski: (1.1) palaka
• hiszpański: (1.1) indiferente, impasible; (1.2) anodino, indiferente, insignificante, insulso; (1.3) anodino, banal; (1.4-5) neutro
• turecki: (1.1) aldırmaz
• włoski: (1.1) indifferente

źródła: