nieszczęście

nieszczęście (język polski)

wymowa:

IPA: [ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ], AS: [ńeščẽũ̯śće], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie

(1.2) pechowy, niepomyślny dla kogoś bieg zdarzeń

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) tragedia, cios, krzywda, klęska, niedola, katastrofa

(1.2) pech, niełaska, bieda, niepowodzenie, wypadek

antonimy:

(1.2) szczęście, pot. potocznie fart

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik nieszczęśliwy

przysł. przysłówek nieszczęśliwie

związki frazeologiczne:

wyglądać jak nieszczęście • brzydki jak nieszczęście • nieszczęścia chodzą parami • nieszczęścia chodzą po ludziach • szczęście w nieszczęściu • na nieszczęście • trzeba nieszczęścia, że • nieszczęście chciało, że • nie ma nieszczęścia

etymologia:

pol. polski nie + szczęście

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) calamity; (1.2) affliction
• arabski: (1.1) مصيبة f rodzaj żeński, بؤس, شقاء
• francuski: (1.1) malheur m rodzaj męski, fléau m rodzaj męski
• hebrajski: (1.1) צרה (carah), מכה (makah)
• hiszpański: (1.1-2) desgracia f rodzaj żeński, desdicha f rodzaj żeński, infortunio m rodzaj męski, desastre m rodzaj męski
• interlingua: afflixtion; (1.1) disastro; (1.2) affliction, infortuna
• jidysz: (1.1) צרה (crh); (1.2) צער (cer), אומגליק (umglik), שלימזל (szlimzl)
• kazachski: (1.1-2) бақытсыздық, қайғы
• rosyjski: (1.1) трагедия f rodzaj żeński; (1.2) беда f rodzaj żeński
• suahili: (1.?) afa, msiba
• szwedzki: (1.1) tragedi w rodzaj wspólny; (1.2) olycka w rodzaj wspólny, ofärd w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) ungyłyk n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) disastro m rodzaj męski, guaio m rodzaj męski, sventura f rodzaj żeński; (1.2) disgrazia f rodzaj żeński, miseria f rodzaj żeński, sfortuna f rodzaj żeński, calamità f rodzaj żeński, wulg. wulgarnie sfiga f rodzaj żeński

źródła: