nieszczęście
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] nieszczęście (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie
- (1.2) pechowy, niepomyślny dla kogoś bieg zdarzeń
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) tragedia, cios, krzywda, klęska, niedola, katastrofa; (1.2) pech, niełaska, bieda, niepowodzenie, wypadek
antonimy: (1.2) szczęście, pot. fart
wyrazy pokrewne: przym. nieszczęśliwy; przysł. nieszczęśliwie
związki frazeologiczne: wyglądać jak nieszczęście, nieszczęścia chodzą parami, nieszczęścia chodzą po ludziach, sczęście w nieszczęściu
etymologia: pol. nie + szczęście
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) calamity; (1.2) affliction
- francuski: (1.1) malheur m, fléau m
- hebrajski: (1.1) צרה (carah), מכה (makah)
- hiszpański: (1.1) tormenta f; (1.2) miseria f, desgracia f, desdicha f, infortunio m
- interlingua: afflixtion; (1.1) disastro; (1.2) affliction, infortuna
- jidysz: (1.1) צרה (crh); (1.2) צער (cer), אומגליק (umglik), שלימזל (szlimzl)
- rosyjski: (1.1) трагедия f; (1.2) беда f
- suahili: (1.?) janga, msiba
- szwedzki: (1.1) tragedi
- włoski: (1.1) disastro m, guaio m, sventura f; (1.2) disgrazia f, miseria f, sfortuna f, calamità f, wulg. sfiga f