przeciętny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] przeciętny (język polski)

wymowa:
IPA[pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ], AS[pšećntny], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niczym się nie wyróżniający, zwykły
(1.2) reprezentatywny, typowy
(1.3) banalny, nieskomplikowany, prosty
(1.4) mat.  będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę; zob.  też średnia arytmetyczna w Wikipedii
(1.5) mat.  będący wynikiem mediany, czyli wartością środkowego (przeciętnego) elementu
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Ot, przeciętny miły facet, jakich wielu.
(1.2) Przeciętnej polskiej rodziny nie stać na kredyt.
(1.2) Jaką płeć miałby miećprzeciętny Polak”?
(1.3) To był bardzo przeciętny film.
(1.4) Przeciętny wiek internauty to 36 lat.
składnia:
kolokacje:
(1.4) wartość przeciętna
synonimy:
(1.1) niepozorny, nie rzucający się w oczy
(1.2) normalny, zwykły
(1.3) oklepany, pospolity, stereotypowy
(1.4) średni
antonimy:
(1.1) jaskrawy, rzucający się w oczy, wyróżniający się
(1.2) nietypowy, ekstremalny, skrajny
(1.3) wyjątkowy, niebanalny, wyrafinowany
(1.4) ekstremalny, skrajny
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przeciętna, przeciętność, przeciętniactwo
przym.  nieprzeciętny, przeciętna
przysł.  przeciętnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.5) pol.  przeciąć (obliczenie mediany polega na "przecięciu" danego zbioru obserwacji w połowie)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach