przeciętny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] przeciętny (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) niczym się nie wyróżniający, zwykły
- (1.2) reprezentatywny, typowy
- (1.3) banalny, nieskomplikowany, prosty
- (1.4) mat. będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę; zob. też średnia arytmetyczna w Wikipedii
odmiana: przeciętn|y, ~a, ~e, ~i, ~e; st. wyższy przeciętniejszy; st. najwyższy najprzeciętniejszy przykłady:
- (1.1) Ot, przeciętny miły facet, jakich wielu.
- (1.2) Przeciętnej polskiej rodziny nie stać na kredyt.
- (1.2) Jaką płeć miałby mieć "przeciętny Polak"?
- (1.3) To był bardzo przeciętny film.
- (1.4) Przeciętny wiek internauty to 36 lat.
składnia:
kolokacje: (1.4) wartość przeciętna
synonimy: (1.1) niepozorny, nie rzucający się w oczy; (1.2) normalny, zwykły; (1.3) oklepany, pospolity, stereotypowy; (1.4) średni
antonimy: (1.1) jaskrawy, rzucający się w oczy, wyróżniający się; (1.2) nietypowy, ekstremalny, skrajny; (1.3) wyjątkowy, niebanalny, wyrafinowany; (1.4) ekstremalny, skrajny
wyrazy pokrewne: rzecz. przeciętna, przeciętność, przeciętniactwo; przym. nieprzeciętny; przysł. przeciętnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
źródła:
