miecz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

miecz (język polski) [edytuj]

miecz (1.1)
miecz (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA: [mʲjɛʧ̑], AS: [mʹi ̯eč], zjawiska fonetyczne: zmięk. • i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) broń z długim, prostym metalowym ostrzem
(1.2) żegl.  ruchoma część niektórych jachtów żaglowych
(1.3) daw.  męska linia pokrewieństwa w rodzinie
(1.4) żegl.  w windsurfingu: ruchoma część deski[1]
odmiana:
(1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik miecz miecze
dopełniacz miecza mieczy/mieczów
celownik mieczem mieczom
biernik miecz miecze
narzędnik mieczem mieczami
miejscownik mieczu mieczach
wołacz mieczu miecze
przykłady:
(1.1) Rycerz wyciągnął miecz i przygotował się do obrony.
składnia:
kolokacje:
(1.1) walczyć na miecze, walczyć mieczem; dobyć miecza
~ obosieczny
synonimy:
antonimy:
(1.1) tarcza
(1.3) kądziel
wyrazy pokrewne:
(1.1) zdrobn.  mieczyk; przym.  mieczowy; rzecz.  miecznik
związki frazeologiczne:
(1.1) kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie
(1.3) po mieczu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Zdzisław Wirga, Windsurfing dla wszystkich, Warszawa 2001, s. 155.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=miecz&oldid=3225021”