miecz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

miecz (język polski)[edytuj]

miecz (1.1)
miecz (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[mʲjɛʧ̑], AS[mʹi ̯eč], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) broń z długim, prostym metalowym ostrzem
(1.2) żegl.  ruchoma część niektórych jachtów żaglowych
(1.3) daw.  męska linia pokrewieństwa w rodzinie
(1.4) żegl.  w windsurfingu: ruchoma część deski[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Rycerz wyciągnął miecz i przygotował się do obrony.
składnia:
kolokacje:
(1.1) walczyć na miecze, walczyć mieczem; dobyć miecza
miecz obosieczny
synonimy:
antonimy:
(1.1) tarcza
(1.3) kądziel
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) zdrobn.  mieczyk; przym.  mieczowy; rzecz.  miecznik
związki frazeologiczne:
kto mieczem wojuje, (ten) od miecza giniemiecz Damoklesapo mieczu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zdzisław Wirga, Windsurfing dla wszystkich, Warszawa 2001, s. 155.