miecz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] miecz (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) broń z długim, prostym metalowym ostrzem
- (1.2) ruchoma część niektórych jachtów żaglowych
- (1.3) daw. męska linia pokrewieństwa w rodzinie
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik miecz miecze dopełniacz miecza mieczy/mieczów celownik mieczem mieczom biernik miecz miecze narzędnik mieczem mieczami miejscownik mieczu mieczach wołacz mieczu miecze
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) walczyć na miecze, walczyć mieczem; dobyć miecza
- ~ obosieczny
- synonimy:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie
- (1.3) po mieczu
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sword; (1.2) centreboard
- arabski: (1.1) سيف
- aragoński: (1.1) espata
- asturyjski: (1.1) espada
- bośniacki: (1.1) mač
- chorwacki: (1.1) mač m
- czeski: (1.1) meč m
- dolnołużycki: (1.1) mjac m
- duński: (1.1) sværd n
- esperanto: (1.1) glavo
- estoński: (1.1) mõõk
- francuski: (1.1) épée f
- górnołużycki: (1.1) mječ m
- hiszpański: (1.1) espada f
- interlingua: (1.1) gladio
- islandzki: (1.1) sverð n
- japoński: (1.1) 剣
- jidysz: (1.1) שווערד f (szwerd)
- litewski: (1.1) kalavijas m
- łaciński: (1.1) gladius m
- niemiecki: (1) Schwert n
- nowogrecki: (1.1) ξίφος n, σπαθί n
- pendżabski: (1.1) تلوار
- perski: (1.1) شمشیر
- rosyjski: (1.1) меч m
- słowacki: (1.1) meč m
- słoweński: (1.1) meč m
- staroegipski: (1.1)
(nkn) - szwedzki: (1.1) svärd n
- turecki: (1.1) kılıç
- węgierski: (1.1) kard
- źródła:
