belka

belka (język polski)

belki (1.1)

belki (1.2) stropowe

belki (1.3) na pagonie bosmanmata

wymowa:

IPA: [ˈbɛlka], AS: [belka] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) długi, obrobiony pień drzewa

(1.2) techn. technika zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie

(1.3) wojsk. wojskowość pot. potocznie naszywka oznaczająca rangę w służbach mundurowych

(1.4) techn. technika w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	belka	belki
dopełniacz	belki	belek
celownik	belce	belkom
biernik	belkę	belki
narzędnik	belką	belkami
miejscownik	belce	belkach
wołacz	belko	belki

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.4) belka wagowa

synonimy:

(1.1) bal, dyl, bierwiono, kłoda

(1.2) dyl, dźwigar, legar

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik belkowanie; zdrobn. zdrobniale beleczka; zgrub. zgrubienie bela

przym. przymiotnik belkowy, belkowany

czas. czasownik belkować

związki frazeologiczne:

przysłowie widzieć źdźbło w oku bliźniego, a nie widzieć belki w swoim oku

etymologia:

być może z lm liczba mnoga niem. niemiecki bälke, lp liczba pojedyncza niem. niemiecki balk

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bar; (1.2) beam
• esperanto: (1.2) trab; (1.4) vekt
• szwedzki: (1.1) balk w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.2) böła m rodzaj męski

źródła:

belka (język turkmeński)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wiewórka

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: