rycerz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] rycerz (język polski)

rycerz (1.1)


wymowa: IPA: [ˈrɨʦ̑ɛʃ], AS: [ryceš], zjawiska fonetyczne: wygł. 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) w średniowieczu członek warstwy wojowników zobowiązanych do służby wojskowej; później żołnierz pochodzący ze stanu szlacheckiego
(1.2) o mężczyźnie pełnym galanterii w stosunku do kobiet

odmiana: lp  rycerz|, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u; lm  rycerz|e, ~y, ~om, ~y, ~ami, ~ach przykłady:

(1.1) Najsłynniejszym polskim rycerzem był Zawisza Czarny.

składnia:
kolokacje: (1.1) pasować na rycerza
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  rycerski; przysł.  rycersko; rzecz.  rycerskość, rycerstwo
związki frazeologiczne: (1.1) konny rycerz, błędny rycerz, być rycerskim, rycerz w lśniącej zbroi, być czyimś rycerzem
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/rycerz”
W innych językach