kadłub
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kadłub (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) główny element konstrukcyjny łączący w całość pozostałe części, zespoły i podzespoły; trzon konstrukcji; zob. też kadłub w Wikipedii
- (1.2) pot. kadłub (1.1) statku
- (1.3) pot. kadłub (1.1) samolotu
- (1.4) anat. tułów
- (1.5) daw. wydrążony pień
odmiana: (1.1-5) lp kadłub, ~a, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~by, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Siły występujące w kadłubie w czasie pracy mogą wywołać w nim znaczne naprężenia i odkształcenia.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ statku wodnego, samolotu; wielokadłubowy, jednokadłubowy, dwukadłubowy, bezkadłubowy
synonimy: (1.1-4) korpus
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: kadłub łoża
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
