rękojeść

rękojeść (język polski)

rękojeść (1.1) piły

rękojeść (1.1) pistoletu

wymowa:

IPA: [rɛ̃ŋˈkɔjɛ̇ɕʨ̑], AS: [rẽŋkoi ̯ėść], zjawiska fonetyczne: podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) część jakiegoś narzędzia, przyrządu lub broni służąca do trzymania; zob. zobacz też rękojeść w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	rękojeść
dopełniacz	rękojeści
celownik	rękojeści
biernik	rękojeść
narzędnik	rękojeścią
miejscownik	rękojeści
wołacz	rękojeść

przykłady:

(1.1) Hełm umieścili u boku, pęknięty róg, a także rękojeść i szczątki strzaskanego miecza na piersi. (J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni: Dwie wieże)

składnia:

kolokacje:

(1.1) noża/szabli/miecza/broni siecznej/pistoletu

synonimy:

(1.1) uchwyt, trzonek, rączka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik ręka f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) handle
• francuski: (1.1) manche m rodzaj męski, poignée, crosse
• szwedzki: (1.1) skaft n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) manico m rodzaj męski

źródła: