koc

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Koçkoçköc

koc (język polski)[edytuj]

koc (1.1)
wymowa:
IPA[kɔʦ̑], AS[koc] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem
(1.2) sieć wykonana z mat trzcinowych do łowienia ryb pod lodem
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Pielęgniarka otuliła chorego kocem.
(1.1) Nigdzie nie widzę koców, które zabraliśmy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) gruby / wełniany / koc • przykrywać / okrywać kogoś / coś kocem • być / leżeć pod kocem
(1.2) łowić kocemobstawiać koc
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kocówa f
zdrobn. kocyk m
przym. kocowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też koc w Wikipedii
(1.1) por. pled • derka • kołdra
(1.1-2) brak czasownika powstałego od podstawy słowotwórczej
tłumaczenia:
źródła:

koc (język wilamowski)[edytuj]

koc (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. kot
odmiana:
(1.1) lp koc; lm koca
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kić, kōter
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Ssaki
źródła: