naiwny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] naiwny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [naˈjivnɨ], AS: [nai ̯ivny], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik naiwny naiwna naiwne naiwni naiwne dopełniacz naiwnego naiwnej naiwnego naiwnych celownik naiwnemu naiwnej naiwnemu naiwnym biernik naiwnego naiwny naiwną naiwne naiwnych naiwne narzędnik naiwnym naiwną naiwnym naiwnymi miejscownik naiwnym naiwnej naiwnym naiwnych wołacz naiwny naiwna naiwne naiwni naiwne
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) naiwny realizm
- synonimy:
- (1.1) łatwowierny, prostoduszny, dziecinny
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) credulous, naif
- arabski: (1.1) غر ,ساذج
- białoruski: (1.1) наіўны
- francuski: (1.1) naïf
- hiszpański: (1.1) ingenuo, cándido
- interlingua: (1.1) naive, credule
- jidysz: (1.1) נאַיוו
- nowogrecki: (1.1) ναΐφ, απλοϊκός
- rosyjski: (1.1) наивный
- szwedzki: (1.1) naiv
- włoski: (1.1) ingenuo
- źródła:
