gęś

gęś (język polski)

gęś (1.1)

gęś (1.2)

wymowa:

• wymowa asynchroniczna: wymowa, IPA: [ɡɛ̃w̃ɕ], AS: [gẽũ̯ś], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę 
• inna wersja wymowy asynchronicznej: wymowa, IPA: [ɡɛ̃j̃ɕ], AS: [gẽĩ ̯ś]
• wymowa synchroniczna: wymowa, IPA: [ɡɛ̃ɕ], AS: [gẽś] (najrzadziej spotykana, niegdyś zalecana przez Słownik Wymowy Polskiej PWN)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. ornitologia ptak z rodziny kaczkowatych; zob. zobacz też gęsi w Wikipedii

(1.2) potrawa z mięsa gęsi (1.1)

(1.3) pot. potocznie pogard. pogardliwie kobieta ograniczona, naiwna, głupia

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	gęś	gęsi
dopełniacz	gęsi	gęsi
celownik	gęsi	gęsiom
biernik	gęś	gęsi
narzędnik	gęsią	gęsiami / gęśmi
miejscownik	gęsi	gęsiach
wołacz	gęsi	gęsi

przykłady:

(1.1) Wtem z gór orzeł nadleciał, miał dziób, szpony krzywe, gęsiom szyje poskręcał – i padły nieżywe, pozabijane.

składnia:

kolokacje:

(1.1) dzikie gęsi • gęś domowa

(1.2) pieczona gęś • gęś z jabłkami

(1.3) głupia / prowincjonalna gęś

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik gąsiątko n rodzaj nijaki, gąsię n rodzaj nijaki, gęsina f rodzaj żeński

zdrobn. zdrobniale gąska f rodzaj żeński

forma męska gąsior m rodzaj męski

czas. czasownik szarogęsić się

przym. przymiotnik gęsi

przysł. przysłówek gęsiego

związki frazeologiczne:

niech to gęś kopnie! • wesele Marcina: gęś i dzban wina • gdy gęś dzika w marcu przybywa, ciepła wiosna bywa • na Marcina gęś do komina • dogadywali się jak gęś z prosięciem • gdy na św. Barbarę gęś chodzi po lodzie, to Boże Narodzenie będzie po wodzie • gdy w św. Barbarę gęś po stawie chodzi, w Boże Narodzenie pływać po nim się godzi • ważywszy na gęś, na pieprz żałuje • nad bażanta gęś wolę, kiedy on w lesie, a ta na stole • dobre pierze, niezła też gęś • dwie gęsie, trzy niewieście, już ci jarmark w mieście

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) goose
• chorwacki: (1.1) guska f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) husa f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) gus f rodzaj żeński
• duński: (1.1) gås w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) ansero
• fiński: (1.1) hanhi
• francuski: (1.1) oie f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) oca f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) ansere
• islandzki: (1.1) gæs f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) ガチョウ
• kazachski: (1.1) қаз
• krymskotatarski: (1.1) qaz
• niemiecki: (1.1) Gans f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) gås m rodzaj męski/f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) χήνα f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) гусь m rodzaj męski
• slovio: (1.1) gus (гус)
• słowacki: (1.1) hus
• szwedzki: (1.1) gås w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) гуска f rodzaj żeński
• walijski: (1.1) gŵydd m rodzaj męski
• wilamowski: (1.1) gaons
• włoski: (1.1) oca

źródła: