βλάκας

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

βλάκας (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvla.kas]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) med.  imbecyl, głuptak
(1.2) pejor.  pot.  głupiec, kretyn, dureń, osioł, bałwan
odmiana:
M3: lp  D.  βλάκα; lm  βλάκες, D.  βλακών
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ιδιώτης, ηλίθιος
(1.2) κουτός, ανόητος, κρετίνος, χαζός
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  βλακεύω
przym.  βλακώδης
rzecz.  βλακεία, βλακέντιος, βλακόμετρο
związki frazeologiczne:
βλάκας με πατένταpatentowany dureń; κάνω το βλάκαudawać durnia
etymologia:
od biernika słowa gr.  βλάξ (blax)
uwagi:
źródła: