organ

organ (język polski)

organ (1.1) wzroku

organy (2.1)

wymowa:

(1.1-2) IPA: [ˈɔrɡãn], AS: [orgãn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

(2.1) IPA: [ɔrˈɡãnɨ], AS: [orgãny], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego

(1.2) praw. prawniczy instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga organy

(2.1) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały; zob. zobacz też organy w Wikipedii

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	organ	organy
dopełniacz	organu	organów
celownik	organowi	organom
biernik	organ	organy
narzędnik	organem	organami
miejscownik	organie	organach
wołacz	organie	organy

(2.1)

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	organy
dopełniacz	organów
celownik	organom
biernik	organy
narzędnik	organami
miejscownik	organach
wołacz	organy

przykłady:

(1.1) Ludzie rzadko zgadzają się na bycie dawcami organów.

(2.1) W katedrze znajdują się zabytkowe organy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) organ żeński / męski • organ wzroku / słuchu • organy wewnętrzne / płciowe • dawca organów • bank organów • przeszczep organów

(1.2) organy władzy / państwowe / podatkowe / administracji publicznej / kontroli / ścigania / porządkowe • organ kierowniczy

(2.1) organy piszczałkowe • organy kościelne • grać na organach

synonimy:

(1.1) narząd

(1.2) instytucja, urząd, agencja

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik organista m rodzaj męski, organistka f rodzaj żeński, organella nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy

zdrobn. zdrobniale organek m rodzaj męski, organki m.-os. rodzaj męskoosobowy

przym. przymiotnik organowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-2) niem. niemiecki Organ < franc. francuski organe < łac. łacina organum z greckiego

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) organ; (2,1) organ
• arabski: (1.1) عضو
• chorwacki: (1.1-2) organ n rodzaj nijaki; (2.1) orgulje f rodzaj żeński
• duński: (1.1) organ n rodzaj nijaki; (1.2) organ n rodzaj nijaki
• fiński: (2.1) urut
• francuski: (1.1) organe m rodzaj męski; (2.1) orgue m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) אָרגאַן m rodzaj męski (organ); (2.1) אָרגל m rodzaj męski (orgl)
• niemiecki: (1.1) Organ n rodzaj nijaki
• ormiański: (1.1) օրգան
• szwedzki: (1.1-2) organ n rodzaj nijaki; (2.1) orgel w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) organo m rodzaj męski

źródła:

organ (język angielski)

organ (1.2)

wymowa:

IPA: /ˈɔːɹ.ɡən/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) narząd, organ

(1.2) muz. muzyka organy

(1.3) praw. prawniczy wyodrębniony w celu wykonywania zadań publicznych zespół praw i obowiązków

odmiana:

lm liczba mnoga organs

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) organ donor, organlegging ≈ organ theft donor organ = transplant organ, vital organ, organ transplant

donate an organ

(1.2) barrel organ, choir organ, mouth organ, organ gallery, organ grinder, organ screen, piano organ

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

organ (slovio)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

орган

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) organ

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga organis

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

organ (język szwedzki)

wymowa:

[årg'a:n] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) biol. biologia organ

(1.2) organ (instytucja)

odmiana:

(1.1) ett organ, organet, organ, organen

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) könsorgan

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: