przemoc

przemoc (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈpʃɛ̃mɔʦ̑], AS: [pšẽmoc], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

(1.2) w użyciu przysłówkowym przemocą stosując przemoc (1.1)

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	przemoc
dopełniacz	przemocy
celownik	przemocy
biernik	przemoc
narzędnik	przemocą
miejscownik	przemocy
wołacz	przemocy

(1.2) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Starsi uczniowie często stosują przemoc wobec młodszych kolegów.

(1.2) Żołnierze przemocą zabrali chłopu jedyną krowę.

składnia:

kolokacje:

(1.1) stosować przemoc, używać przemocy, ustępować przemocy, uciekać się do przemocy; przemoc na kimś/wobec kogoś • przemoc domowa

synonimy:

(1.1) brutalność, gwałt, siła

antonimy:

(1.1) łagodność

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) violence, force
• arabski: (1.1) عنف, عنوة
• chorwacki: (1.1) nasilje n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) vold w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) contrainte f rodzaj żeński, force f rodzaj żeński, violence f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) violencia f rodzaj żeński, fuerza f rodzaj żeński; (1.2) por fuerza, violentamente
• japoński: (1.1) 暴力 (ぼうりょく)
• jidysz: (1.1) גוואַלד f rodzaj żeński (gwald)
• niemiecki: (1.1) Gewalt f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) βία f rodzaj żeński; (1.2) βίαια
• rosyjski: (1.1) насилие n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) våld n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) violenza f rodzaj żeński, forza f rodzaj żeński

źródła: