wybrzeże
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wybrzeże (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) geogr. wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej; zob. też wybrzeże w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp wybrzeż|e, ~a, ~u, ~ę, ~em, ~u, ~u; lm ~a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:
- (1.1) Akcja filmu rozgrywa się na zachodnim wybrzeżu USA.
- (1.1) Nad polskie wybrzeże co roku przyjeżdża wielu turystów.
- (1.1) Wrogi statek pływał u wybrzeży (nie: wybrzeża) wyspy.
składnia: (1.1) ~ +D.
kolokacje: (1.1) piaszczyste, strome, kamieniste ~; wschodnie, zachodnie ~; Wybrzeże Kości Słoniowej
synonimy: (1.1) przymorze, brzeg, nadbrzerze
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. wybrzeżowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) shore, coast, seaside
- białoruski: (1.1) узбярэжжа n
- bułgarski: (1.1) крайбрежие n
- duński: (1.1) kyst w
- estoński: (1.1) rand
- francuski: (1.1) côte f, bord m
- grecki: (1.1) παραλία f
- hawajski: (1.1) makālae, kahakai
- hiszpański: (1.1) costa f, litoral m
- interlingua: (1.1) litore, costa
- islandzki: (1.1) strönd f
- japoński: (1.1) 浦, 磯
- litewski: (1.1) pajūris
- łaciński: (1.1) maritimus, litus, ora
- niemiecki: (1.1) Küste f
- rosyjski: (1.1) побережье n
- slovio: (1.1) primorie (приморие)
- suahili: (1.1) pwani
- szwedzki: (1.1) kust w, strand w
- węgierski: (1.1) tengerpart
- włoski: (1.1) marina f