okrąg

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

okrąg (język polski)[edytuj]

okrąg (1.1)
wymowa:
IPA[ˈɔkrɔ̃ŋk], AS[okrõŋk], zjawiska fonetyczne: wygł. nazal. asynch. ą   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mat.  krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środek okręgu); zob.  też okrąg w Wikipedii
(1.2) kształt utworzony na podobieństwo okręgu (1.1)
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Stosunek długości okręgu do jego średnicy określa liczba π.
(1.2) Archeolog stał w środku okręgu kamieni, postawionych przez pradawną cywilizację.
składnia:
kolokacje:
(1.1) obwód / środek / promień / średnica okręgu
(1.2) okrąg kamieni / drzew / ludzi / … • ustawić coś w okrąg
synonimy:
(1.2) koło
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) elipsa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) punkt
wyrazy pokrewne:
rzecz.  okrąglak m , okrążenie n , okrążanie n , okręgówka f 
czas.  okrążać ndk. , okrążyć dk. 
przym.  okrągły, okrężny, okrąglusieńki, okrągluteńki, okrąglutki, okrągluśki, okręgowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) od okrążać
uwagi:
nie mylić z okręg
koło to okrąg z wypełnionym wnętrzem
tłumaczenia:
źródła: