okrąg
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
okrąg (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mat. krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środek okręgu); zob. też okrąg w Wikipedii
- (1.2) kształt utworzony na podobieństwo okręgu (1.1)
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik okrąg okręgi dopełniacz okręgu okręgów celownik okręgowi okręgom biernik okrąg okręgi narzędnik okręgiem okręgami miejscownik okręgu okręgach wołacz okręgu okręgi
- przykłady:
- (1.1) Stosunek długości okręgu do jego średnicy określa liczba π.
- (1.2) Archeolog stał w środku okręgu kamieni, postawionych przez pradawną cywilizację.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) obwód/środek/promień/średnica okręgu
- (1.2) okrąg kamieni/drzew/ludzi/…; ustawić coś w okrąg
- synonimy:
- (1.2) koło
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. okrągły, okrężny, okrąglusieńki, okrągluteńki, okrąglutki, okrągluśki
- czas. okrążać ndk., okrążyć dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.2) od okrążać
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) circle
- arabski: (1.1) دائرة
- czeski: (1.1) kruh m
- duński: (1.1) cirkel w
- francuski: (1.1) cercle m
- niemiecki: (1.1) Kreis m
- nowogrecki: (1.1-2) περιφέρεια f
- portugalski: (1.1) círculo m; (1.2) círculo m
- sanskryt: (1.1) मण्डलक
- szwedzki: (1.1) cirkel w
- ukraiński: (1.1) круг m
- źródła:
