kula

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Kulakuulakuullaku̇llakùlakúlakülakülä

kula (język polski)[edytuj]

kula (1.2)
kule (1.3) armatnie
kule (1.3)
kula (1.4)
miotacz z kulą (1.5)
kula (1.6) ziemska
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈkula], AS[kula]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geom. abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby; zob. też kula w Wikipedii
(1.2) każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
(1.3) wojsk. pocisk z broni palnej
(1.4) med. rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie; zob. też kula (rehabilitacja) w Wikipedii
(1.5) sport. sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą; zob. też pchnięcie kulą w Wikipedii
(1.6) fiz. astr. ciało niebieskie w kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
(1.7) gw. lwow. noga
(1.8) etn. rytuał polegający na okrężnej wymianie przedmiotów o znaczeniu symboliczno-obrzędowym; zob. też kula (rytuał) w Wikipedii

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 2. os. ter. od: kulać
odmiana:
(1.1-8)
(2.1) zob. kulać
przykłady:
(1.1) Kula jest uogólnieniem koła na trzy wymiary.
(1.2) W kręgle gra się kulami.
(1.3) Sierżant dostał kulą w nogę.
składnia:
kolokacje:
półkula, kulomiot
(1.2) kula bilardowa / do kręgli / … • kula ogniamagiczna / kryształowa kula
(1.3) kule świszczą nad głowądostać kulę
(1.4) chodzić o kulach
(1.5) pchnięcie kulą • miotać kulą
(1.6) kula ziemska
synonimy:
(1.2) piłka, bila
(1.3) pocisk, nabój
(1.4) laska
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) elipsoida, bryła obrotowa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) sfera
wyrazy pokrewne:
(1.1-3,5)
rzecz.
zdrobn. kulka f, kuleczka f
czas. kulać, pokulać
przym. kulisty
(1.4,6)
rzecz. kulas m
czas. kuleć, kulawić, okulawić
przym. kulawy
związki frazeologiczne:
kula u nogitrafić kulą w płotniech mnie kule biją
etymologia:
(1.2) st.czes. kúle
(1.3) od (1.2) gdyż kiedyś używano pocisków kulistych
(1.4) ze średn. niem. kūlepałka
(1.5) od (1.2)
uwagi:
tłumaczenia:
(1.7) zobacz listę tłumaczeń w haśle: noga
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło kula w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.

kula (język chorwacki)[edytuj]

kula (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wieża
odmiana:
(1.1) lp kula, kule, kuli, kulu, kulom, kuli, kulo; lm kule, kula, kulama, kule, kulama, kulama, kule
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
tur. kule
uwagi:
źródła:

kula (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
кула
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kula
odmiana:
(1.1) lm kulas
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kula (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[²k'u:la] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) jama, nora[1]
(1.2) leże, legowisko[1]
(1.3) pot. chata, kąt[1]
(1.4) kula, kulka[2][3]
(1.5) wojsk. pocisk, kula[1][3]
(1.6) sport. kula
(1.7) med. guz (siniak)[1]
odmiana:
(1) en kula, kulan, kulor, kulorna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
skrivmaskinskula
(1.4) glaskula, kristallkula, kulblixt, kullager, kulpenna, kulspetspenna
(1.5) skjuta sig en kula för pannanstrzelić sobie w łebgevärskulakanonkulakulbanakulhålkulregnkulsprutakulsprutgevärkulsprutepistol
(1.6) stöta kula → pchnąć kuląkulstötare, kulstötning
synonimy:
(1.1) grotta
(1.3) rum
(1.7) bula
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
börja på ny kula
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 263, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  2. Svenska Akademiens ordlista över svenska språket, s. 485, Stockholm, Norstedts Akademiska Förlag, 2006, ISBN 978-91-7227-419-8.
  3. 3,0 3,1 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen