nabój

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: náboj

nabój (język polski)[edytuj]

nabój (1.1)
nabój (1.4)
naboje (1.5)
wymowa:
IPA[ˈnabuj], AS[nabui ̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wojsk. jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy[1]; zob. też nabój w Wikipedii
(1.2) wojsk. jednostka ładunku miotającego niezbędna do spowodowania wybuchu gazów w lufie, umieszczana oddzielnie w komorze nabojowej za pociskiem
(1.3) techn. nabój hutniczy, porcja materiałów wsadowych ładowana jednorazowo do pieca hutniczego[1]
(1.4) metalowy pojemnik wypełniony dwutlenkiem węgla, używany m.in. w syfonach, tratwach ratunkowych[1]
(1.5) plastikowy pojemnik wypełniony atramentem lub tuszem, wkładany do wiecznych piór i drukarek atramentowych[1]
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ślepy nabój
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nabijanie n, nabicie n
czas. nabić dk., nabijać ndk.
przym. nabojowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też nabój (ujednoznacznienie) w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło nabój w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.