trzy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

trzy (język polski)[edytuj]

trzy (1.1) sowy
trzech (1.1) chłopców
wymowa:
IPA[ṭʃɨ], AS[ṭšy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs., wymowa ?/i
znaczenia:

liczebnik główny (porządkowy: trzecizbiorowy: troje)

(1.1) liczba 3

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) cyfra 3
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przy stole stoją trzy krzesła. Na tych krzesłach siedzi trzech panów (= siedzą trzej panowie).
(1.1) Na jeziorze pływają trzy kaczki. Nakarmimy te trzy kaczki?
(2.1) Wykaligrafowałem na okładce ozdobne trzy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Trzej Królowie
synonimy:
(1.1) zapis arabski: 3; zapis rzymski: III
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trójka ż, trójeczka ż, trójca ż, trojaczek m, potrajanie n, trojenie n, trojaczki nmos
czas. troić się
przym. potrójny, trojaki, trzeci
licz. troje
tem. słow. trój-, trzecio-
związki frazeologiczne:
bredzić trzy po trzy / klepać trzy po trzy / mówić trzy po trzy / pleść trzy po trzydo trzech razy sztukadzień trzech wiedźmgdzie dwóch Polaków, tam trzy zdaniapłot trzy lata, kot trzy płoty, koń trzy kotytrzy mądre małpytrzy kartyu dobrego męża żoneczka jak róża, a u złego draba we trzy lata babawtrącać swoje trzy grosze
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 3
źródła: