kulbana

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kulbana (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) wojsk. tor pocisku[1], trajektoria[2]
odmiana:
(1.1) en kulbana, kulbanan, kulbanor, kulbanorna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) szw. kula + banakula + trasa
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 263, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  2. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen