mężczyzna

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

mężczyzna (język polski)[edytuj]

mężczyzna (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna], AS[mẽũ̯ščyzna], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. nazal. asynch. ę  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) dorosły człowiek płci męskiej; zob.  też mężczyzna w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jako operatorów żurawi budowlanych tradycyjnie zatrudnia się wyłącznie mężczyzn choć wyjątki się zdarzają.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pan, facet; pot.  koleś; symbol.  ; skr.  M
antonimy:
(1.1) kobieta, chłopiec
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  męskość f , męstwo n , mąż m 
przym.  męski, zamężny
przysł.  męsko, mężnie
czas.  zmężnieć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: