jama

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: jaamaJamajamaajammajämäjäämä

jama (język polski)[edytuj]

jama (1.1)
wymowa:
IPA[ˈjãma], AS[i ̯ãma], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wgłębienie w ziemi
(1.2) zool.  schronienie zwierząt wykopane w ziemi
(1.3) łow.  pułapka na wilki wykopana w ziemi[1]
(1.4) biol.  wolna przestrzeń w organizmach wyściełana błoną; zob.  też jama ciała w Wikipedii
(1.5) med.  ubytek w narządach wewnętrznych wskutek martwicy tkanek
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) wykopać / zakopać / zasypać jamę
(1.2) wilcza / borsucza / lisia / smocza jama • mieszkać w jamie • zamieszkiwać jamę • wykopać jamę
(1.4) jama brzuszna / nosowa / ustna / płaszczowa / chłonna / otrzewnej
synonimy:
(1.1) dziura, dołek, zagłębienie
(1.2) nora
(1.3) wilczy dół, wilczodół
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  jamochłon m , jamnik m 
bezjamowiec m , pierwojamowiec m , pseudojamowiec m , wtórnojamowiec m 
zdrobn.  jamka f 
przym.  jamisty
związki frazeologiczne:
wpadł wilczek w jamę
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło Jama w: Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, 1900–1903.

jama (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈxa.ma]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) (Kuba i Nikaragua) pot.  pokarm, pożywienie, żywność[1]

czasownik, forma pochodna

(2.1) 3. os.  lp  (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od jamar
(2.2) 2. os.  lp  () trybu rozkazującego (imperativo) od jamar
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) alimento
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  jamar
związki frazeologiczne:
etymologia:
hiszp.  jamar
uwagi:
źródła:
  1. hasło jama w: Real Academia Española: Diccionario de la lengua española, 2001.

jama (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
йама
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) dziura, jama
odmiana:
(1.1) lm  jamas
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

jama (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dół
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  jamka f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

jama (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) miauczeć[1][2]
odmiana:
(1.1) att jama, jamar, jamade, jamat, jama!
przykłady:
(1.1) Den hungriga katten jamade högt.Głodny kot miauczał głośno.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
jama med någon
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 227, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.