chodzenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

chodzenie (język polski)[edytuj]

chodzenie (1.1)
wymowa:
IPA[xɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ], AS[χoʒńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni… wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) poruszanie się pieszo
(1.2) stałe i regularne przemieszczanie się w jakimś kierunku, do jakieś miejsca
(1.3) o mechanizmie: działanie
(1.4) pot. pozostawanie w bliskiej zażyłości emocjonalnej o podłożu seksualnym z drugą osobą, bez formalnego zobowiązania
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Domeną fakira jest chodzenie boso po rozżarzonych węglach.
(1.2) Nigdy nie lubiłem rodzinnego chodzenia do kościoła.
(1.4) W piątek jest rocznica Ani i mojego chodzenia.
(1.4) Uproszczoną, na potrzeby rozwoju młodzieńczego, wersją małżeństwa jest chodzenie.
składnia:
kolokacje:
(1.2) chodzenie do pracy / szkoły / kościoła
synonimy:
(1.1) kroczenie, stąpanie
(1.2) uczęszczanie
(1.4) bycie w związku, bycie ze sobą
antonimy:
(1.1) stanie
(1.4) zerwanie (relacji)
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) błądzenie, brodzenie, deptanie, dreptanie, lunatykowanie, spacerowanie, wędrowanie; pot. łażenie, szwendanie się
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chód m, chodzik m, chodnik m, chodniczek m, chodnikowiec m, chodak m, chodaczek m, chodzony m, chodnica f, chodliwość f, chodziarz m, chodziarka m, chadzka f, chadzanie n
czas. chodzić ndk., chadzać ndk.
przym. chodny, chodnikowy, chodliwy, chodziwy, chodziarski
wykrz. chodu
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. odczas. od: chodzić
uwagi:
zob. też chodzenie w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: