fare

fare (język angielski)

wymowa:

wymowa amerykańska^ⓘ

IPA: /fɛə/

homofon: fair

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pasażer (taksówki)

(1.2) opłata za przejazd

(1.3) danie (w restauracji)

czasownik

(2.1) powodzić się

(2.2) daw. (współcz. poet.) podróżować

(2.3) daw. jeść

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.3) bill of fare

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

fare (język duński)

wymowa:

IPA: /ˈfɑːɑ/, Dania: ['fα·ɔ]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) niebezpieczeństwo, ryzyko

odmiana:

(1.1) en fare, faren, farer, farerne

przykłady:

(1.1) Deltagelse i programmet er forbundet med alvorlig fare. → Uczestnictwo w tym programie wiąże się z poważnym niebezpieczeństwem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) risiko, trussel

antonimy:

(1.1) sikkerhed

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. farlig

związki frazeologiczne:

etymologia:

dolnoniem. vare

uwagi:

źródła:

fare (język norweski (bokmål))

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) niebezpieczeństwo

czasownik

(2.1) jechać

odmiana:

(1.1) en fare, faren, farer, farene

(2.1) å fare, farer, for, fart

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(2.1) reise, dra

antonimy:

(1.1) trygghet

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. farlig

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

fare (język tahitański)

fare (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) dom

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Tahitański - Podstawowe rzeczowniki

źródła:

fare (język turecki)

fare (1.1)

bilgisayar faresi (1.2)

wymowa:

IPA: /faːɾɛ/

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) mysz

(1.2) inform. mysz komputerowa

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	fare	fareler
biernik	fareyi	fareleri
celownik	fareye	farelere
miejscownik	farede	farelerde
ablatyw	fareden	farelerden
dopełniacz	farenin	farelerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp farem farelerim 2. os. lp faren farelerin 3. os. lp faresi fareleri 1. os. lm faremiz farelerimiz 2. os. lm fareniz fareleriniz 3. os. lm faresi fareleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp faremi farelerimi 2. os. lp fareni farelerini 3. os. lp faresini farelerini 1. os. lm faremizi farelerimizi 2. os. lm farenizi farelerinizi 3. os. lm faresini farelerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp fareme farelerime 2. os. lp farene farelerine 3. os. lp faresine farelerine 1. os. lm faremize farelerimize 2. os. lm farenize farelerinize 3. os. lm faresine farelerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp faremde farelerimde 2. os. lp farende farelerinde 3. os. lp faresinde farelerinde 1. os. lm faremizde farelerimizde 2. os. lm farenizde farelerinizde 3. os. lm faresinde farelerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp faremden farelerimden 2. os. lp farenden farelerinden 3. os. lp faresinden farelerinden 1. os. lm faremizden farelerimizden 2. os. lm farenizden farelerinizden 3. os. lm faresinden farelerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp faremin farelerimin 2. os. lp farenin farelerinin 3. os. lp faresinin farelerin 1. os. lm faremizin farelerimizin 2. os. lm farenizin farelerinizin 3. os. lm faresinin farelerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) fare deliği → mysia dziurka

synonimy:

(1.2) bilgisayar faresi

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

fareler cirit oynamak

etymologia:

arab. فارة (fāra)

uwagi:

źródła:

fare (język włoski)

wymowa:

IPA: [ˈfare] ^ⓘ

^ⓘ

znaczenia:

czasownik

(1.1) robić, zrobić, wykonywać

(1.2) łącząc się z bezokolicznikiem daje założenie o charakterze skutkowym; sprawiać, powodować, prowadzić do czegoś

(1.3) tworzyć, czynić, kreować, ustanawiać

(1.4) naśladować, imitować

(1.5) liczyć sobie

(1.6) kształcić, formować

(1.7) wykonywać zawód, zajęcie; być

(1.8) pot. uczestniczyć, uczęszczać

(1.9) działać, robić

(1.10) pot. mówić, powiedzieć

odmiana:

Indicativo presente lp io faccio, tu fai, lei/lui fa; lm noi facciamo, voi fate, loro fanno

Imperfetto lp facevo, facevi, faceva; lm facevamo, facevate, facevano

Passato remoto lp feci, facesti, fece; lm facemmo, faceste, fecero

Futuro lp farò, farai, farà; lm faremo, farete, faranno

Condizionale presente lp farei, faresti, farebbe; lm faremmo, fareste, farebbero

przykłady:

(1.1) Fai una cosa per volta. → Rób jedną rzecz na raz.

(1.1) L'ho fatto perché volevo. → Zrobiłem to, bo chciałem.

(1.1) Che cosa fai stasera? → Co robisz dziś wieczorem?

(1.1) Hai fatto soltanto un errore. → Zrobiłeś tylko jeden błąd.

(1.2) Come faccio per andare all'aeroporto? → Jak mam dojechać na lotnisko?

(1.2) Fammi sapere quando verrai. → Daj mi znać kiedy przyjedziesz.

(1.5) Varsavia fa quasi due milioni di abitanti. → Warszawa liczy prawie dwa miliony mieszkańców.

(1.7) Durante la guerra ha fatto il partigiano. → W czasie wojny był partyzantem.

(1.9) Oggi fa freddo. → Dziś jest zimno.

(1.10) E poi mi fece: non hai ragione! → A następnie powiedział mi: nie masz racji!

składnia:

kolokacje:

(1.1) fare carezze, fare qualcosa in un attimo, fare l'amore con qualcuno, fare grossi affari, fare domanda, fare vacanza, fare una ricerca

(1.2) fare capire, fare piacere, fare paura, fare piangere, fare ridere, fare tornare, far sapere, fare funzionare, fare vedere, fare il pieno

(1.9) far male, fare bene, fare schifo

synonimy:

(1.1) compiere, operare, agire

(1.3) creare, produrre, fabbricare, preparare

(1.4) imitare

(1.7) essere

(1.8) frequentare

(1.10) dire, parlare

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. fatto m, faccenda

ims. fatto

czas. farsene, farsi

przym. fatto

związki frazeologiczne:

fare bancarotta • fare fuori • fare promesse da marinaio • fare il proprio comodo • L'Italia farà da sè • fa un freddo cane • fare un buon viso a cattivo gioco • l'abito non fa il monaco • il riso fa un buon sangue • goccia che fa traboccare il vaso • l'unione fa la forza • fare una ramanzina a qualcuno • far fagotto • fare qualcosa alla meno peggio

chi non può fare come vuole, faccia come può → jeśli nie możemy, jak chcemy, chciejmy, jak możemy

etymologia:

łac. facere

uwagi:

zobacz też:

• Indeks: Włoski - Podstawowe czasowniki
• Aneks: Język włoski - czasowniki nieregularne

źródła: