dziurka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dziurka (język polski)[edytuj]

dziurka (1.1)
dziurka (1.2) od klucza
wymowa:
IPA[ˈʥ̑urka], AS[ʒ́urka], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od dziura
(1.2) otwór w zamku lub kłódce do którego wkładany jest klucz
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) On ma zęby jak perełki w każdym dziurka.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dziurka w rajstopach / serze / skarpetce
(1.2) dziurka od klucza
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziurawiec m, dziura ż, dziurkacz m, dziurkarka ż, dziurkownica ż, dziurkowanie n, podziurkowanie n, dziurawienie n, podziurawienie n
czas. dziurkować ndk., podziurkować dk., dziurawić ndk., podziurawić dk.
przym. dziurkowany, dziurawy
przysł. dziurawo
związki frazeologiczne:
mieć po dziurki w nosie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziura
źródła: