jechać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

jechać (język polski)[edytuj]

jedzie (1.1) samochód
oni jadą (1.2) metrem
wymowa:
IPA[ˈjɛxaʨ̑], AS[i ̯eχać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne
(1.2) o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia
(1.3) pot. o butach, sankach: ślizgać się
(1.4) pot. brzydko pachnieć, śmierdzieć
odmiana:
(1.1-4) koniugacja XI
przykłady:
(1.1) Wyprzedził nas jadący szybko samochód.
(1.2) Po drugiej stronie właśnie jedzie grupa amazonek.
(1.3) Te buty nie jadą, ale mama kazała mi je ubrać.
(1.4) Nawet nie próbowałem z nim rozmawiać, bo strasznie jechało od niego wódką.
składnia:
(1.2) jechać + N. • jechać do + D. • jechać na + B.
kolokacje:
(1.1) jechać szybko / wolno • jechać z dużą / małą prędkością • jechać drogą / po drodze / ulicą / po ulicy / łąką / po łące / …
(1.2) jechać samochodem / pociągiem / konno / na oklep / … • jechać na rowerze / wrotkach / sankach / koniu / … • jechać do domu / Warszawy / pracy / … • jechać na urlop / na wczasy / … • jechać do miasta / na wieś
synonimy:
(1.1) st.pol. jachać
(1.2) podróżować
(1.4) cuchnąć, śmierdzieć
antonimy:
(1) stać; lecieć, iść
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. odjeżdżać, jeździć ndk., dojeżdżać ndk., dojechać dk., najeżdżać ndk., najechać dk., objeżdżać ndk., objechać dk., przejeżdżać ndk., przejechać dk., przyjeżdżać ndk., przyjechać dk., ujeżdżać ndk., ujechać dk., ujeździć dk., wjeżdżać ndk., wjechać dk., wyjeżdżać ndk., wyjechać dk., zajeżdżać ndk., zajechać dk., zjeżdżać ndk., zjechać dk., pojechać dk.
rzecz. jechanie n, jazda f, jeźdźczyni f, wyjazd mrz, podjazd mrz, jezdnia f, jeździec m.-os., przyjezdny m.-os.
przym. przyjezdny
związki frazeologiczne:
jechać na ręcznymjechać na jednym wozie / jechać na jednym wózkujechać po kimśjechać z czymśświęty Marcin błoniem jedzie siwym koniem / święty Marcin na białym koniu jedzie / na białym koniu święty Marcin jedzieBenedykt w pole z grochem, Wojciech z owsem jedziena koniu jedzie, a konia szukaz głupią radą do dupy jadąszczęście wlecze się pomału, a nieszczęścia jadą pocztąjechać z Krakowa do Warszawy na Lublinkto nie jechał na białym, nie jechał na dobrym koniu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: