Przejdź do zawartości

naśladować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

naśladować (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌnaɕlaˈdɔvat͡ɕ], AS: [naśladovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) powtarzać po kimś jakąś czynność
(1.2) st.pol. iść za kimś
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Wedle świadectwa przekazanego przez Plutarcha filozof z Abdery jednoznacznie ujmował wzajemny stosunek sztuki oraz przyrody: człowiek stał się uczniem zwierząt i naśladując pająka, jaskółkę, łabędzia czy słowika, znalazł metody tkania, budowania, śpiewu[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) imitować, udawać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. naśladownik mos, ślad m, naśladowca m, naśladownictwo n, naśladowanie n, naśladowniczka ż
przysł. naśladowczo
przym. naśladowczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zofia Mitosek (red.), Mimesis w literaturze, kulturze i sztuce, 1992, Narodowy Korpus Języka Polskiego.