il

il (język azerski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rok

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

il (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem przyrostkowy

(1.1) narzędzie

odmiana:

przykłady:

(1.1) tondi — tondilo → strzyc — nożyce

(1.1) pafi — pafilo → strzelać — strzelba

(1.1) haki — hakilo → rąbać — siekiera

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. ilo, ilaĵo, ilaro, ilujo, ilmaŝino

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1905 (Fundamento de Esperanto). Baza Radikaro Oficiala: grupa 1.

źródła:

il (język francuski)

wymowa:

IPA: [il] ^ⓘ

^{ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ}

znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) on

zaimek nieokreślony, niereferencyjny

(2.1) …zastępujący podmiot

odmiana:

(1.1) le (l'), lui

przykłady:

(1.1) Il m'aime. → (On) mnie kocha.

(2.1) Il pleut. → Pada.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: je • tu • elle • nous • vous • ils • elles

źródła:

il (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

zaimek

(1.1) ono, to

odmiana:

przykłady:

(1.1) Il niva. → Pada śnieg.

składnia:

(1.1) często w funkcji podmiotu ukrytego

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

il (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) poryw wiatru

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) vindstöt, vindil

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. ila

przedr. il-

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

il (język turecki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) prowincja, województwo

(1.2) przest. ojczyzna

(1.3) hist. państwo (u dawnych ludów turkijskich)

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	il	iller
biernik	ili	illeri
celownik	ile	illere
miejscownik	ilde	illerde
ablatyw	ilden	illerden
dopełniacz	ilin	illerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ilim illerim 2. os. lp ilin illerin 3. os. lp ili illeri 1. os. lm ilimiz illerimiz 2. os. lm iliniz illeriniz 3. os. lm ili illeri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ilimi illerimi 2. os. lp ilini illerini 3. os. lp ilini illerini 1. os. lm ilimizi illerimizi 2. os. lm ilinizi illerinizi 3. os. lm ilini illerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ilime illerime 2. os. lp iline illerine 3. os. lp iline illerine 1. os. lm ilimize illerimize 2. os. lm ilinize illerinize 3. os. lm iline illerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ilimde illerimde 2. os. lp ilinde illerinde 3. os. lp ilinde illerinde 1. os. lm ilimizde illerimizde 2. os. lm ilinizde illerinizde 3. os. lm ilinde illerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ilimden illerimden 2. os. lp ilinden illerinden 3. os. lp ilinden illerinden 1. os. lm ilimizden illerimizden 2. os. lm ilinizden illerinizden 3. os. lm ilinden illerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ilimin illerimin 2. os. lp ilinin illerinin 3. os. lp ilinin illerin 1. os. lm ilimizin illerimizin 2. os. lm ilinizin illerinizin 3. os. lm ilinin illerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) vilayet

(1.2) yurt, el, dar, vatan

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) Jest to najwyższa jednostka podziału administracyjnego we współczesnej Turcji, zarządzana przez gubernatora. Turcja dzieli się obecnie na 81 takich jednostek; zob. też podział administracyjny Turcji w Wikipedii.

źródła:

il (język włoski)

wymowa:

^{ⓘ ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rodzajnik określony, rodzaj męski

(1.1) wyraz nietłumaczony

odmiana:

(1.1) lp il; lm i

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. ĭlle

uwagi:

(1.1) zobacz też: un • uno • una

(1.1) zobacz też: il • lo • la • i • gli • le

(1.1) używa się przed wyrazami zaczynającymi się na spółgłoskę, z wyjątkiem: gn, pn, ps, x, z oraz s przed spółgłoską

(1.1) w połączeniu z przyimkami: a, con, da, di, in, per, su tworzy przyimki ściągnięte: al, col, dal, del, nel, pel, sul

źródła: