prawie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

prawie (język polski)[edytuj]

prawie (1.1) trzecia
wymowa:
IPA[ˈpravʲjɛ], AS[pravʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

partykuła

(1.1) …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu
(1.2) st.pol. naprawdę, rzeczywiście
(1.3) mat. z wyjątkiem skończonej liczby przypadków
(1.4) mat. w teorii miary i probabilistyce: z wyjątkiem zbiorów o mierze zero
(1.5) mat. w topologii: z wyjątkiem zbiorów pierwszej kategorii

przysłówek

(2.1) reg. śl. akurat, właśnie, w tej chwili, w sam raz[1][2]
(2.2) st.pol. prawdziwie[3]
(2.3) st.pol. zupełnie, całkowicie[4]

rzeczownik

(3.1) reg. śl. racja[1]

rzeczownik, rodzaj nijaki, forma fleksyjna

(4.1) Ms. lp od: prawo
odmiana:
(1.1-5) nieodm.
przykłady:
(1.1) Nasza wykładowczyni prawie zawsze się spóźnia, wczoraj przyszła prawie pół godziny po czasie.
(1.3) Funkcja f(x) = |x| jest prawie wszędzie różniczkowalna.
(1.4) Funkcja f jest prawie wszędzie skończona.
(1.5) Prawie wszystkie liczby rzeczywiste niewymierne.
składnia:
kolokacje:
(3.1) mieć prawie
synonimy:
(1.1) niemal, nieomal, niemalże
antonimy:
(1.1) całkiem
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Bożena Cząstka-Szymon, Jerzy Ludwig, Helena Synowiec, Mały słownik gwary Górnego Śląska, cz. 1, s. 163, Katowice, LEKSEM, 1999, ISBN 83-910773-07.
  2. Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 229, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008, ISBN 978-83-60528-54-9.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 4, s. 979, Warszawa 1900–1927.
  4. Halina Kurkowska, O zmianach znaczeń wyrazów, „Poradnik Językowy” z. 3, 1949, s. 11.