błąd

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: bladblað

błąd (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[bwɔ̃nt], AS[bu̯õnt], zjawiska fonetyczne: wygł. nazal. asynch. ą   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) niezgodność z zasadami, założeniami
(1.2) działanie, które przynosi złe skutki
(1.3) metrol.  różnica między wynikiem pomiaru a wielkością mierzoną
(1.4) mat.  w teorii estymacji różnica między wartością estymatora a wielkością estymowaną
(1.5) mat.  we wnioskowaniu statystycznym odrzucenie hipotezy prawdziwej, bądź przyjęcie fałszywej
(1.6) starop.  złudzenie
(1.7) starop.  szaleństwo
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1) Publikacja roiła się od błędów.
(1.2) Nie zaprosiłem szefa na urodziny. To był błąd.
składnia:
kolokacje:
(1.1) błąd ortograficzny • błąd językowyzrobić błąd • roić się od błędów • błąd taktyczny
(1.2) popełnić błąd
(1.3) błąd gruby / statystyczny / systematyczny / maksymalny / względny / bezwzględny
synonimy:
(1.1) byk, pomyłka, omyłka
(1.3) niepewność
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  błądzenie n 
czas.  błądzić ndk. , zabłądzić dk. , pobłądzić dk. 
przym.  błędny
przysł.  błędnie
związki frazeologiczne:
być w błędzieczeski błąd
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: