powtarzać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] powtarzać (język polski)

wymowa:
znaczenia:
czasownik przechodni (ndk. aspekt niedokonany powtarzać, dk. aspekt dokonany powtórzyć)

(1.1) mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił

(1.2) dziać się, zdarzać się po raz kolejny

(1.3) ponownie przyswajać jakiś materiał, wiedzę; uczyć się do sprawdzianu, testu, egzaminu

czasownik zwrotny

(2.1) ~ się → mówić lub robić po raz kolejny to samo

odmiana: przykłady:

(1.1) Możesz powtórzyć? Nie zrozumiałam co powiedziałeś.

(1.1) Ile razy mam ci powtarzać, żebyś mył ręce przed jedzeniem?

składnia:
kolokacje: (1.1) powtarzać klasę, powtarzać rok, powtarzać semestr, ~ać czynność, ~ać coś do znudzenia; (1.3) ~ać polski, ~ać historię
synonimy: (1.1) repetować
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik powtórzenie n rodzaj nijaki, powtórka f rodzaj żeński; czas. czasownik powtórzyć dk. aspekt dokonany; przym. przymiotnik powtarzalny
związki frazeologiczne: (1.1) powtarzać coś jak katarynka, nie trzeba komuś powtarzać czegoś dwa razy, powtarzać coś jak za panią matką pacierz; (1.2) historia lubi się powtarzać
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) repeat, reiterate
• duński: (1.1) gentag
• esperanto: (1.1) ripet
• francuski: (1.1) répéter
• hiszpański: (1.1) repetir
• holenderski: (1.1) herhalen
• interlingua: (1.1) reiterar, repeter
• jidysz: (1.1) איבערחזרן (iberchzrn)
• łaciński: (1.1) repetere, iterare
• niemiecki: (1.1) wiederholen
• norweski (bokmål): (1.1) gjenta
• szwedzki: (1.1) upprepa, repetera
• włoski: (1.1) ripetere