uprzedzenie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
uprzedzenie (język polski)[edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ], AS: [upšeʒẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od uprzedzić
- (1.2) niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza mianownik uprzedzenie dopełniacz uprzedzenia celownik uprzedzeniu biernik uprzedzenie narzędnik uprzedzeniem miejscownik uprzedzeniu wołacz uprzedzenie
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) uprzedzenie do kogoś / czegoś • uprzedzenia etniczne / rasowe = uprzedzenia na tle etnicznym / rasowym / wyznaniowym / narodowościowym
- synonimy:
- (1.2) niechęć, awersja, antypatia, dyskryminacja, stereotyp, nietolerancja
- antonimy:
- (1.2) poszanowanie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) aversion, dislike, prejudice
- fiński: (1.2) ennakkoluulo
- francuski: (1.2) préjugé
- hiszpański: (1.2) aviso, advertencia
- włoski: (1.2) pregiudizio m
- źródła:
