błąd
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] błąd (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp błąd, błędu, błędowi, błąd, błędem, błędzie, błędzie; lm błęd|y, ~ów, ~om, ~y, ~ach, ~ami, ~y
przykłady:
- (1.1) Publikacja roiła się od błędów.
- (1.2) Nie zaprosiłem szefa na urodziny. To był błąd.
składnia:
kolokacje: (1.1) błąd ortograficzny; ~ językowy; zrobić ~; roić się od błędów; (1.2) popełnić ~
synonimy: (1.1) byk, pomyłka
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. błądzić; przym. błędny; przysł. błędnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1,2) error, mistake
- bułgarski: (1.1) грешка f
- chorwacki: (1.1) greška f
- dolnołużycki: (1.1-2) zmólka f
- duński: (1.1,2) fejl w
- francuski: (1.1-2) erreur f
- grecki: (1.1-2) λάθος n
- hiszpański: (1.1-2) error m
- jidysz: (1.1) טעות m (toes), גרײַז m (grajz), פֿעלער m (feler)
- niemiecki: (1.1) Fehler m
- norweski (bokmål): (1.1,2) feil
- rosyjski: (1.1-2) ошибка f
- slovio: (1.1) ошибка
- tetum: (1.1) sala
- węgierski: (1.1) hiba
- wilamowski: faołer
- włoski: (1.1) errore m

