błąd

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] błąd (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) niezgodność z zasadami
(1.2) działanie, które przynosi złe skutki
(1.3) metrol.  różnica między wynikiem pomiaru awielkością mierzoną
(1.4) mat.  w teorii estymacji różnica między wartością estymatora a wielkością estymowaną
(1.5) mat.  we wnioskowaniu statystycznym odrzucenie hipotezy prawdziwej, bądź przyjęcie fałszywej

odmiana: (1.1) lp  błąd, błędu, błędowi, błąd, błędem, błędzie, błędzie; lm  błęd|y, ~ów, ~om, ~y, ~ach, ~ami, ~y przykłady:

(1.1) Publikacja roiła się od błędów.
(1.2) Nie zaprosiłem szefa na urodziny. To był błąd.

składnia:
kolokacje: (1.1) błąd ortograficzny; ~ językowy; zrobić ~; roić się od błędów; ~ taktyczny; (1.2) popełnić ~; (1.3) ~ gruby/statystyczny/systematyczny/maksymalny/względny/bezwzględny
synonimy: (1.1) byk, pomyłka, omyłka; (1.3) niepewność
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  błądzić; przym.  błędny; przysł.  błędnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia: