stil

stil (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) styl

(1.2) wypracowanie

odmiana:

(1) en stil, stilen, stile, stilene

przykłady:

(1.1) Det er ikke hendes stil. → To nie w jej stylu.

(1.2) Vi skal skrive en stil om Polen. → Musimy napisać wypracowanie o Polsce.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

stil (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) styl

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik stilo

przym. przymiotnik bonstila

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski style

uwagi:

źródła:

stil (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) styl

odmiana:

(1.1) en stil, stilen, stilar, stilarna

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) livsstil

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

stil (język turkmeński)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) styl

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: