tryb
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] tryb (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) procedura lub ustalony wariant jej wykonania
- (1.2) koło zębate; zob. też koło zębate w Wikipedii
- (1.3) jęz. kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia; zob. też tryb (językoznawstwo) w Wikipedii
- (1.4) muz. molowa lub durowa wersja akordu, tonacji, lub gamy
odmiana: przykłady:
- (1.1) Nie ma ustalonego trybu postępowania w takich sytuacjach.
- (1.1) System uruchomił się w trybie awaryjnym.
- (1.1) Zostanie osądzony w trybie doraźnym.
- (1.1) W trybie nadpisywania wprowadzane znaki zastępują wcześniej wpisane znaki dokumentu.
- (1.2) Tryby się zatarły.
- (1.3) Tryb przypuszczający wyraża niepewność, warunkowość lub wyrażone pośrednio życzenie.
- (1.4) Sonet skomponowany został w trybie molowym
składnia: w trybie + rzecz. D.; w trybie + przym. Ms.
kolokacje: (1.1) tryb awaryjny • tryb doraźny; (1.3) tryb oznajmujący • tryb rozkazujący • tryb przypuszczający; (1.4) tryb molowy • tryb durowy
synonimy: (1.1) procedura, mechanizm, zwyczaj; (1.2) koło zębate
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. trybować, slang. trybić; rzecz. trybowanie; zdrobn. trybik
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
źródła:
