kieł

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Kielkiel

kieł (język polski)[edytuj]

kły (1.1)
wymowa:
IPA[cɛw], AS[ḱeu̯], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zool.  ząb między siekaczami a zębami trzonowymi; zob.  też kieł w Wikipedii
(1.2) gruby, wyrośnięty kiełek rośliny
(1.3) techn.  element urządzeń podpierający przedmiot i ustalający jego obrotu, występujący np. w tokarkach i szlifierkach
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Potykałem się co chwila, upadałem, a zgłodniała czereda rozjuszonych bestii już, już dosięgała mnie swymi kłami.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) wyszczerzyć kły • ostre kły
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ząb
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kiełkowanie n 
związki frazeologiczne:
ostrzyć kły
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia:
źródła:
  1. D. Defoe: Przypadki Robinsona Cruzoe, tłum. Władysław Ludwik Anczyc