kieł
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kieł (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. ząb między siekaczami a zębami trzonowymi; zob. też kieł w Wikipedii
- (1.2) gruby, wyrośnięty kiełek rośliny
- (1.3) techn. element urządzeń podpierający przedmiot i ustalający jego oś obrotu, występujący np. w tokarkach i szlifierkach
odmiana: (1.1-3) lp k|ieł, ~ła, ~łowi, ~ieł, ~łem, ~kle, ~kle; lm ~ły, ~łów, ~łom, ~ły, ~łami, ~łach, ~ły
przykłady:
- (1.1) Potykałem się co chwila, upadałem, a zgłodniała czereda rozjuszonych bestii już, już dosięgała mnie swymi kłami. (D. Defoe: Przypadki Robinsona Cruzoe: Rozdział XVIII)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: wyszczerzyć kły, ostrzyć kły
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia:
