piernik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] piernik (język polski)
kawałek piernika (1.1)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) kulin. twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem; zob. też piernik w Wikipedii
- (1.2) bot. zob.: pieprzowiec[1]
- (1.3) przen. teatr. przest. niewiele warta rola, bez efektu[1]
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik piernik pierniki dopełniacz piernika pierników celownik piernikowi piernikom biernik piernik pierniki narzędnik piernikiem piernikami miejscownik pierniku piernikach wołacz pierniku pierniki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik piernik pierniki dopełniacz piernika pierników celownik piernikowi piernikom biernik piernika pierników narzędnik piernikiem piernikami miejscownik pierniku piernikach wołacz pierniku pierniki
- przykłady:
- (1.1) W tym roku bożonarodzeniowe pierniki były wyśmienite!
- (2.1) Ten piernik stoi nad grobem, a wciąż ogląda się za małolatami.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. piernikarzówna f, piernikarzowa f, piernikarz m, piernikarstwo n, piernikarnia f, piernikarka f, piernikarczyk m, pierniczarz m, piernikalia nm.-os., pierniczarka f
- czas. pierniczyć, popierniczyć, odpierniczyć, odpierniczać, wypierniczyć, wypierniczać, spierniczyć, upierniczyć
- przym. piernikowy, pierniczkowy, piernikarski, piernikarzowy, pierny
- związki frazeologiczne:
- stary piernik • dzidzia-piernik • co ma piernik do wiatraka • mieć się jak piernik do wiatraka
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gingerbread
- dolnołużycki: (1.1) paprjeńc m
- francuski: (1.1) pain d'épices m, pain d'épice m
- islandzki: (1.1) engiferkaka f
- niemiecki: (1.1) Lebkuchen m
- rosyjski: (1.1) пряник m, коврижка f
- szwedzki: (1.1) pepparkaka w
- włoski: (1.1) panpepato m
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 hasło piernik w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. IV, s. 155, Warszawa 1900–1927.