miód

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] miód (język polski)

Słoik miodu (1.1)
Miód pitny (1.2)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gęsty, słodki, lepki środek spożywczy płynny (lub półpłynny), w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły z nektaru kwiatowego lub spadzi; zob.  też miód w Wikipedii
(1.2) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu pszczelego i innych składników; zob.  też miód pitny w Wikipedii
(1.3) wywar z niektórych roślin z dodatkiem cukru i innych przypraw o konsystencji miodu (1.1)

odmiana: lp  mi|ód, ~odu, ~odowi, ~ód, ~odem, ~odzie, ~odzie; lm  ~ody, ~odów, ~odom, ~ody, ~odami, ~odach, ~ody przykłady:

(1.1) Gdy jestem chory, piję herbatę z miodem i cytryną.
(1.2) Wieczorami mężczyźni opowiadali przy kuflach miodu przerażające historie.
(1.3) Miód podbiałowy z płatków podbiału jest pomocny przeciw kaszlowi.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ pszczeli/lipowy/wrzosowy/malinowy/wielokwiatowy/spadziowy/sztuczny; słoik/plaster miodu; chleb z miodem; (1.2) pić ~, kufel miodu; (1.3) ~ podbiałowy/stokrotkowy
synonimy: (1.2) miód pitny
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  miodek, miodobranie, miodosytnictwo, miodosytnia, miodownik, ziołomiód; przym.  miodowy, miodny, miododajny
związki frazeologiczne:
etymologia: źródłosłów dla pol.  niedźwiedź
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/mi%C3%B3d”