miód

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] miód (język polski)

Słoik miodu (1.1)
Miód pitny (1.2)
wymowa:
IPA[mʲjut], AS[mʹi ̯ut], zjawiska fonetyczne: zmięk. wygł. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gęsty, słodki, lepki środek spożywczy płynny (lub półpłynny), w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły z nektaru kwiatowego lub spadzi; zob.  też miód w Wikipedii
(1.2) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu pszczelego i innych składników; zob.  też miód pitny w Wikipedii
(1.3) wywar z niektórych roślin z dodatkiem cukru i innych przypraw o konsystencji miodu (1.1)
odmiana:
przykłady:
(1.1) Gdy jestem chory, piję herbatę z miodem i cytryną.
(1.2) Wieczorami mężczyźni opowiadali przy kuflach miodu przerażające historie.
(1.3) Miód podbiałowy z płatków podbiału jest pomocny przeciw kaszlowi.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ~ pszczeli/lipowy/wrzosowy/malinowy/wielokwiatowy/spadziowy/sztuczny; słoik/plaster miodu; chleb z miodem
(1.2) pić ~, kufel miodu
(1.3) ~ podbiałowy/stokrotkowy
synonimy:
(1.2) miód pitny
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  miodek, miodobranie, miodosytnictwo, miodosytnia, miodownik, ziołomiód
przym.  miodowy, miodny, miododajny
związki frazeologiczne:
etymologia:
źródłosłów dla pol.  niedźwiedź
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach