mąka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] mąka (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mąka mąki dopełniacz mąki mąk celownik mące mąkom biernik mąkę mąki narzędnik mąką mąkami miejscownik mące mąkach wołacz mąko mąki
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mąka pszenna / żytnia / kukurydziana / ziemniaczana • mąka biała / razowa
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- dziura w worze, gość w komorze, piasek w mące, woda w łące, kąkol w życie, złość w habicie
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) flour
- arabski: (1.1) طحين, دقيق
- chorwacki: (1.1) brašno n
- duński: (1.1) mel n
- esperanto: (1.1) faruno
- fiński: (1.1) jauho
- francuski: (1.1) farine f
- hawajski: (1.1) palaoa, palaoa maka
- hiszpański: (1.1) harina f
- interlingua: (1.1) farina
- islandzki: (1.1) mjöl n
- kazachski: (1.1) ұн
- łaciński: (1.1) farina f
- niemiecki: (1.1) Mehl n
- norweski (bokmål): (1.1) mel n
- norweski (nynorsk): (1.1) mjøl n
- nowogrecki: (1.1) αλεύρι n
- rosyjski: (1.1) мука́ f
- szwedzki: (1.1) mjöl
- ukraiński: (1.1) борошно n, мука f
- węgierski: (1.1) liszt
- włoski: (1.1) farina f
- źródła:
