mąka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: maka
[edytuj] mąka (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) substancja sypka pochodzenia roślinnego; zob. też mąka w Wikipedii
odmiana: lp mą|ka,~ki,~ce,~ke,~ką,~ce,~a przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) mąka pszenna/żytnia/kukurydziana/ziemniaczana, mąka biała/razowa
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. zdrobn. mączka; mączniak; przym. mączny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) flour
- chorwacki: (1.1) brašno n
- duński: (1.1) mel n
- esperanto: (1.1) faruno
- fiński: (1.1) jauho
- francuski: (1.1) farine f
- grecki: (1.1) αλεύρι n
- hawajski: (1.1) palaoa, palaoa maka
- hiszpański: (1.1) harina f
- islandzki: (1.1) mjöl n
- niemiecki: (1.1) Mehl n
- rosyjski: (1.1) мука́ f
- szwedzki: (1.1) mjöl
- ukraiński: (1.1) борошно n, мука f
- węgierski: (1.1) liszt
- włoski: (1.1) farina f
